René in Denemarken: Return of the Tickers

18 Sep

René ging naar Denemarken om wat biertjes te proeven met de ‘grote jongens’ die actief zijn op Ratebeer. Hij ging er naartoe met het idee dat hij zelf een redelijk fanatieke bierproever is, voor wie het tempo niet hoog genoeg kan liggen. Vandaag het tweede verhaal van het drieluik ‘René in Denemarken’, over de waanzin van het bierdrinken op topniveau.

Na een goede nachtrust werden mijn vriendin en ik wakker van de Denen die al zo rond 8.00-8.30u uit hun nest waren. Why!? Rond 9.30u kon ik het ook niet meer laten en sprong in de douche. Om 10.00u zat ik aan het ontbijt terwijl de Denen al lang en breed klaar waren. Ze leken wat onrustig, alsof ze hun draai niet konden vinden. Het regende buiten. Zou dat het zijn?

Om 10.15u had ik een broodje of vier op en besloot dat dat genoeg was. Ik dronk mijn laatste beetje fruitsap op en hoorde het gerinkel van flessen die tegen elkaar komen. Shit! Hoezo dit dan? We beginnen toch pas om 13.00u, als ook de andere deelnemers er zijn? Het antwoord was simpel: “we gaan normaal altijd even buiten wandelen of zoiets, maar ja het regent, dus we hebben niks te doen.” Een biertje dus maar. Extra’s natuurlijk, want de bieren die op de lijst stonden voor de tasting werden bewaard tot de anderen er ook waren. Kwart over tien, ontbijt net achter de kiezen, en daar gingen we weer. Net toen het eerste bier van de dag mijn glas werd ingegoten stapten Joris en Judy binnen. Ze waren niet eens verbaasd en tja, waarom zouden ze ook?

Na een douche en snel ontbijt voegde Joris zich bij ons. Enerzijds gemotiveerd, maar anderzijds net als ik met lichte tegenzin. Ondertussen voelde ik een lichte hoofdpijn opkomen. Zou het dan toch teveel, te vroeg of te snel zijn? Gelukkig ebde het weg en had ik er de rest van de dag geen last meer van. Het tempo lag rustig, voor Deense principes althans, dus we konden gemakkelijk bijblijven. Rond 12.00u arriveerden Dedollewaitor en HallingHansen, de laatste twee participanten. Direct werd gestopt met het openen van extra’s. Hoewel de beide heren eerst nog enkele restjes van de eerste dag en van de ochtendextra’s inschonken gingen vanaf dat moment ook de flessen van de ‘zaterdaglijst’ open. De RB Danish Summer Gathering official tasting was begonnen.

Gelukkig wisten we wat we konden verwachten. Vanaf het eerste moment was ik gefocust op het beoordelen. Geen gelul of slap gezever tussendoor, hooguit een korte opmerking over het bier of een korte lach om iemands grap, maar niet meer, anders lag je direct drie bieren achter. Doordat we op dag 1 hadden ervaren hoe hoog het tempo hier lag leek het zaterdag niet veel harder te gaan. Maar man man man, de term ‘erop klappen’ kreeg opnieuw een nieuwe betekenis. En men in Nederland maar zeggen dat ik te snel ga bij tastings! Na ongeveer anderhalf uur hield ik het echt niet meer bij om nog een rating van acceptabele kwaliteit en lengte te schrijven –iets waar niet iedereen wat om geeft, maar ik toch wel als ondergrens aanhoud– en pakte er een tweede glas bij. Godzijdank kwamen er een aantal Nederlandse bieren die ik al kende langs zodat ik weer kon bij komen.

Het tempo bleef echter onverminderd hoog. Om 17.00u koppelde Yespr zijn laptop los en stopte de ‘seemingly endless’ stroom van bieren. Ik was nog bezig met het raten van de laatste twee bieren dus mij kwam het goed uit. “We’re taking a short break from rating René”, zei Rasmus40. “Most of us need a short time off from rating since  the pace was so high because Yespr had to leave early”. Ah, dat was het dus. Het voelde toch goed om te horen dat ook voor hen deze keer het tempo hoog lag. Tijdens de pauze rekte iedereen zich uit, strekte de benen of ging een klein rondje wandelen. Saxo en Gunnfryd namen een powernap en ik ging even roken. Even later nam Fonefan ons mee naar zijn ‘cellar’. Damn… Een eindeloze hoeveelheid aan zeldzame flessen –voornamelijk geuzes en lambics– lag opgeslagen in een kelder met constante temperatuur en luchtvochtigheid. Buiten dat natuurlijk talloze flessen met onbekende bieren. Bieren die bijna over de houdbaarheidsdatum waren lagen niet meer in de kelder; die stonden al klaar in een aparte box om opgedronken te worden in de komende maand. Ondanks de vele bieren die de revue reeds gepasseerd waren liep het water me in de mond. Gelukkig, een kwartiertje, misschien twintig minuten later begonnen we weer.

Toen aan het eind van de dag –of het voor of na de BBQ-break van 19.30u was weet ik niet meer– mijn favoriete bier van het weekend voorbijkwam nam ik rustig de tijd hiervan te genieten. De AleSmith Speedway Stout Barrel Aged with Kopi Luwak was geniaal, echt heerlijk. Dit schijt-aan-het-tempo momentje leverde me direct een achterstand van 3 bieren op. Inhalen zat er niet meer in, maar bijblijven tot het eind door drie glazen te gebruiken lukte prima. Had ik het toch eindelijk onder de knie dat hoge tempo. Soort van dan toch. Eindscore die dag: 123 ratings.

Toen het laatste bier gerate was begon het gebuurt weer op te laaien. Lichtjes vermoeid maar zeer voldaan hing ik achterover op mijn stoel. Het ging over meads. “Bring out the mead-box for him Jan!” Rasmus40 had een flinke grijns op zijn gezicht. The mead-box? Wat was dat nu weer? Had ie die ook zoveel dan…? Jan kwam de kamer binnen met een flinke doos vol flessen in allerlei vreemde vormen. Have fun. Damn! De doos bevatte zeker 15, zo niet 20 verschillende meads. Uiteraard allemaal onbekend dus ja, er zat niets anders op. Ik proefde er nog een stuk of 4-5 maar gaf het toen op. Het is uiteindelijk toch geen bier en als het je niet geheel bevalt, hoewel sommige meads prima waren, gaat de lol er toch snel vanaf. Zeker in je eentje.

Het was inmiddels rond middernacht. Een aantal was al gaan slapen, een aantal ging slapen. Ik besloot nog eens te gaan roken onder het genot van een glas Speedway Kopi Luwak. Die fles had ik goed in de gaten gehouden aangezien er nog zowat de helft in de 75cl fles zat. Nou goed, ik overdrijf, een derde misschien. Maar toch! Mijn beste bier van het weekend met een 4.6 op Ratebeer, dat ging Van de Ven dus even niet laten staan! Tot half twee dronk ik Speedway Stout Kopi Luwak en South Plains IPA terwijl ik praatte met Rasmus40 die nog als enige met mij wakker was. Hij hield het bij water. Daarna zocht ik mijn bed op. Onderweg passeerde ik Dedollewaitor: in coma, met zijn kleren en schoenen aan in kromme houding volledig geveld op een half opgeblazen luchtbed, half onder een slaapzak. Het kwam me bekend voor, maar het leek iets te zijn wat de Denen niet kenden. Behalve Dedollewaitor dan, waarmee we exact hetzelfde hadden meegemaakt op Borefts 2012. Even snel tanden poetsen en dan pitten. Vlug pitten, want morgen begint de vakantie voor mijn vriendin. Morgen naar Legoland en dan verder door Denemarken voor sightseeing.

No comments yet

Leave a Reply