René in Denemarken: Een opwarmertje

11 Sep

René ging naar Denemarken om wat biertjes te proeven met de ‘grote jongens’ die actief zijn op Ratebeer. Hij ging er naartoe met het idee dat hij zelf een redelijk fanatieke bierproever is, voor wie het tempo niet hoog genoeg kan liggen. Vandaag het eerste verhaal van het drieluik ‘René in Denemarken’, over de waanzin van het bierdrinken op topniveau.

Vrijdag 30 augustus 2013, zeven uur ’s ochtends. Ik roep voor de derde keer naar boven. En maar zeggen dat ik altijd te laat ben hoor ik mezelf denken. Wat duurt dat toch altijd lang met die vrouwen. Binnen 3 minuten is mijn vriendin echter beneden en lijkt ze alsnog op tijd klaar te zijn, ondanks dat ze het brood nog moet smeren voor onderweg. De planning van 7 uur vertrek loopt standaard een half uur uit, dus als we om 7.25u de portieren van de auto dichtslaan ben ik dik tevreden. Op naar Ulfborg, Denemarken, voor het bijwonen van TSODRBSG13 plus een vakantie er achteraan. TSODRBSG? Inderdaad: The Seventh Official Danish Ratebeer Summer Gathering 2013. Het kon overigens ook de 6e editie zijn, maar dat wist men zelf niet meer.

Van Joris en Judy had ik nog niets gehoord, maar ze zouden sms’en als ze aanreden. Lang duurde het niet, ik stond bij de oprit van de snelweg om 7.30u en ook zij vertrokken. Vlak achter ons dus. Ach ja, in ieder geval hadden we een voorsprongetje. Die voorsprong was echter gauw teniet gedaan, want voordat we bij Enschede de grens over waren hadden ze ons al lang en breed ingehaald. Via Osnabruck, Bremen, Hamburg en Flensburg omhoog naar Deens grondgebied. Met een stop net na Bremen en op Deens grondgebied net voor Kolding, kwamen we rond 16.30u aan bij een groot huis aan een gravelpad. Dit was het dus. Dè tasting van het jaar, omringd door de top-raters van Ratebeer, in huis van mr. Fonefan hemzelf.

Jan (Fonefan) en Charlotte (zijn vrouw) ontvingen ons hartelijk en na het uitladen van de tassen en na het oppompen van een luchtbedje keken we even kort rond in het huis. Kort na ons arriveerden nog wat Deense en Noorse gasten, waardoor we compleet waren. Voor de pre-tasting welteverstaan. De ‘echte’ Summer Gathering-tasting was namelijk pas op zaterdag vanaf 13.00u. Doos na doos tot de rand toe gevuld met flessen bier werd binnen gedragen en in en op de koelkasten opgeslagen. De bierlijst zag er vooraf al onheilspellend uit met zo’n 50 bieren voor vrijdag en zo’n 100 op zaterdag. 50 bieren voor de pre-tasting?? Het opwarmertje!? Het even rustig een biertje pakken voordat het geweld op zaterdag echt losbarst?? Hmm, het was toch net even anders dan ik Nederland gewend ben.

We namen plaats aan een gigantische tafel met tafelblad van 10cm dik, misschien wel 8 x 2 meter in omtrek, uit één massief stuk hout, en vroegen om in ons achterhoofd af waar we aan renejudybegonnen waren. Voor wie het interesseert, aan de tafel hadden plaatsgenomen: Fonefan, Brugmansia, Rasmus40, Yespr, Chrisv10, Saxo, Benzai, Joes, Judyvv en Gunnfryd. Fonefan is de man met de meest beoordeelde bieren op Ratebeer en ook de anderen zijn geen ‘kleine jongens’. De eerste fles ging open en iedereen schonk zelf wat in zijn glas. Rustig begon ik de kleur en het schuim te beschrijven, waarna de geur en smaak volgden, ondertussen nog rustig pratend met Joris over onze eerste impressies. Net toen ik de initiële smaken wilde noteren zette Saxo een tweede fles voor mijn neus. Pardon? Is dat de volgende al? Ja dus. Godver! Niet meteen al een achterstand oplopen René, doorwerken verdomme! Ik stopte met buurten en zette er een tandje bij. Snel deze rating afmaken, bier opdrinken, vlug spoelen en aan de volgende. Zo gezegd zo gedaan. Ik schonk het tweede bier uit en beschreef de kleur. ‘Tik’ hoorde ik. Wat was dat nou weer? Dat meen je toch niet? Er stond ineens alweer een fles klaar! Nog maar een tandje erbij dan. Snel geur en smaak invoeren. ‘Pschhh’ ging het aan de overkant van de tafel. Bier nummer 4 was geopend. In de hoogste stand die ik aankon ging ik verder, iedereen om me heen negerend, de wereld om me heen totaal vergeten. Afgezonderd en in trance kwam ik dichterbij tot ik eindelijk weer bij was. Even op adem komen. Ik keek om me heen. Saxo zat om zijn gemak de Deense variant van nu.nl te lezen. Wel verdraaid, heeft ie de helft van de bieren al gehad ofzo? Jan was richting de koelkast om nieuwe bieren te pakken en de anderen zaten rustig te keuvelen. Ik keek Joris aan. Hij dronk rustig een slok van het laatste bier. Ik deed hetzelfde. ‘Zo, lekker tempootje hè’, zegt Joris. Gast! Dit is niet te doen man! ‘Ik ben blij dat ik niet meer hoef te schrijven’, antwoord Joris ontspannen. Hij is namelijk gestopt met het beoordelen van de bieren en noteert alleen de naam nog, om bij te houden welke bieren hij ‘heeft gehad’. De smeerlap!

Op de tafel staan behalve de (niet altijd geheel) lege flessen, die zich voornamelijk bij Gunnfryd verzamelen, ook karaffen met water om te spoelen en tussendoor te drinken, bakken met redelijk neutraal smakende chips erin en maatbekers om bieren die niet bevallen in weg te gieten. Hoewel, bieren die niet bevallen? Dat is wat wij dus doen. Wij proeven een bier, raten een bier en drinken vervolgens de fles leeg tenzij het bier echt niet bevalt. Ik keek naar de drie maatbekers op de tafel. Die op de hoek, zo ongeveer tussen Fonefan, Brugmansia, Rasmus40 en Yespr zat bijna vol. Die tussen Chrisv10, Saxo en Gunnfryd was zowat halfvol. Er stond er ook eentje tussen Joris, Judy en mij… Een bodempje van een centimeter of 3 hooguit. Het werd me langzaam duidelijk, hoewel ik dit eigenlijk al wist. In tegenstelling tot wat wel eens gezegd wordt is er geen sprake van ‘one-sip-ratings’, dat moet ik toch even heel duidelijk ontkrachten, maar dat het kleine hoeveelheden zijn die de Denen drinken is natuurlijk volledig waar. Ook was heel duidelijk dat dat precies ons ‘probleem’ was. Het was voor mij nu ook helder: alles wat niet bovengemiddeld goed smaakte ging direct na het beoordelen die maatbeker in!

Na nog een paar bieren was het tijd voor de eetpauze. Een heerlijke ovenschotel. Maar pas op, niet teveel opschrokken want anders kun je niet meer vooruit dadelijk! Ik kon me inhouden gelukkig. Na de pauze ging het in hetzelfde tempo door. De Denen leek het niets te deren, het leek voor hen niet eens een hoog tempo. Opnieuw moest ik, ondanks het veel sneller weggieten van alle niet bovengemiddeld smakende bieren, alle zeilen bijzetten om bij te blijven. Uiteindelijk lukte dat, hoewel ik mijn toevlucht zocht in een tweede glas zodat de fles sneller door kon gaan richting Joris en Judy. Dag 1 eindigde met 61 ratings. De pre-tasting dus. Pfff.

One Response to “René in Denemarken: Een opwarmertje”

  1. Colin 11. Sep, 2013 at 21:18 #

    Haha, ik zie het helemaal voor me

    [Reageer]

Leave a Reply