Proeverij: De strijd der Titanen?

16 Mar

Gisteravond was het dan zover. De avond waar ik zo lang naar had toegeleefd. De giganten Dark Lord Russian Imperial Stout en Pliny the Elder (Imperial IPA) zouden geopend worden. 2 bieren met een redelijk vaste plek in de ratebeer top 50 en de beeradvocate top 100. Sowieso hele goede bieren, maar zouden ze mij ook bevallen?

De avond begon rustig, met een mooie opbouw richting de 2 giganten. Na een blikje Hoegaarden 0,0 (die overigens nog best oké smaakte) en een blik Kronen Ratskrone Alsterwasser/Radler (een Duitse sneeuwwitje in blik) was het tijd voor de eerste gigant. Niet zozeer qua kwaliteit, maar wel qua formaat. Een literblik Deense Faxe Premium. Het bier is amper noemenswaardig, een soort saaie pils met zeer weinig geur en smaak, maar de verpakking is heerlijk lomp.

De warming up met een aantal ‘simpele’ bieren.

 

Daarna kwamen 2 bieren van de Limburgse brouwerij Gulpener aan bod. Namelijk de Gulpener Limburgs Land en de Gulpener Sjoes. De eerste smaakte redelijk, niet veel anders dan een gewone pilsener. De tweede is een combinatie van Gulpener Pils gemengd met Gulpener Oud Bruin.  Een (voor een Brabander) aparte combinatie, die nog verrassend oké smaakte. Met een score van 2.8/5 niet echt een bier om over naar huis te schrijven, maar wel een leuke proefervaring.

Vanaf dit moment waren de verwachtingen wat hoger. Als eerste kwam 1 van de 18 Mikkeler Single Hop Series bieren aan de beurt, namelijk de Palisade. Dit bier scoorde een 3.2/5, wat best laag is voor een bier uit deze serie. Een scherp bitter bier, dat helaas wat fruitigheid miste, wat ik graag terugproef bij een India Pale Ale (IPA). Vergeleken met de bieren die we tot dan toe gehad hadden was het een aangenaam bier.

Toen was het tijd voor een fles Thornbridge / Dark Star Coalition. Met de score van 3.7/5 een aangename verrassing. Heerlijk fris, bitter, hoppig en fruitig. Ik ben wel enigszins verbaasd over de stijl van het bier. Het is namelijk een old ale, maar het smaakte eerder naar een Imperial IPA – wat bij mij een goede zaak is in dit geval.

 

Na en fles Evil Twin Epilogue (score 3.2/5) en een fles Alvinne Beer Geek Wedding in London City (2.9/5) was het dan eindelijk tijd voor het eerste echte topbier van de avond: Pliny the Elder van brouwerij Russian River.

Pliny the Elder: buitencategorie?

 

De enigszins simpele fles staat vol slagzinnen over het feit dat je dit bier het best zo vers mogelijk kunt drinken. Veel bierfanaten hebben de neiging om bier een beetje te laten rijpen op de fles (soms zelfs jaren), in de hoop dat het bier lekkerder wordt. Bij sommige bieren is dit heel goed mogelijk, bijvoorbeeld bij een Geuze of een Stout. Bij een Imperial IPA (zoals de Pliny) is dit geen goed idee, omdat de fruitige hopsmaak snel afneemt, waardoor het bier z’n grootste kracht verliest.  Vandaar de zinnetjes ‘Age your cheese, not your Pliny’ en ‘Do not save for a rainy day’.

Het bier maakte bij mij alle verwachtingen waar. Dit is wat ik wil proeven bij een Imperial IPA. Mijn ratebeer beschrijving: “Hazy yellow to orange colour with a decent white head. Smells hoppy, bitter, flowers, fresh, lovely. Tastes bitter, hoppy, amazing, lovely, very nice, superb, hole in one. Perfect carbo and full bitter body. Great beer!” Het bier scoorde dan ook een 4.4/5, maar dat is net te laag om in mijn persoonlijke top 10 te komen. Absoluut een geweldig bier, maar er zijn IPA’s die net zo lekker of nog net iets lekkerder zijn. Maar nogmaals: Met een score van 4.4 uit 5 kan ik het geen tegenvaller noemen.

 

Meteen gingen we door naar de tweede eredivisiespeler van de avond. Zou de Three Floyds Dark Lord Russian Imperial Stout net als Pliny zijn reputatie waar kunnen maken?

Het prachtige etiket met een stukje kaarsvet druipend vanaf de dop.

 

De prachtige fles met geel kaarsvet op de dop (2011 versie dus) werd geopend en het zwarte goedje werd in het glas gegoten. Het meest bijzondere aan een fles Dark Lord is het feit dat je er 1 hebt. Deze flessen kunnen namelijk maar op 1 dag in het jaar bij de brouwerij zelf (in Amerika) gekocht worden en dan is er ook nog een beperkt aantal flessen beschikbaar. Gevoellig voor exclusiviteit maakte het inschenken ons al lichtelijk enthousiast. Kleine tegenvaller was wel dat er niet veel schuim vormde. Eén van de charmes van een Russian Imperial Stout (RIS) is dat het pikzwart bier kan zijn, met een mooie bruine laag schuim. Bij sommige RISsen krijg je haast zin om een lepel te pakken en het schuim op te lepelen. Helaas was dit bij de Dark Lord niet het geval. Gelukkig voor het bier kijk ik ook naar inhoud en niet alleen naar het uiterlijk. Het bier ruikt behoorlijk lekker en er valt heel wat te ontdekken. Een beetje gebrand, koffie, hop, drop en alcohol (het bier bevat 15% alcohol). Deze geuren kwamen ook allemaal terug in de smaak, samen met een laagje pure chocolade. Ook dit bier is heerlijk, maar net zoals bij de Pliny is dit bier niet zo uniek als veel mensen beweren. Het bier scoorde bij mij een 4.0/5. Ik heb lekkerdere Russian Imperial Stouts op, maar met de score 4 uit 5 hoor je mij wederom niet klagen over dit bier.

 

Het allerlaatste bier van de avond: Mikkeller It’s Alive! Hvidvinsfadlagret. De mensen die Deens kunnen raden het al: Dit bier heeft een aantal maanden in witte wijn-vaten gerijpt. Dit proefde je ook terug in de smaak en het past prima bij dit bier. Met de persoonlijke score van een 3.8/5 een waardig afsluiter van een goede proefavond.

 

Qua score het hoogte en dieptepunt van de avond: Pliny en Faxe.

 

 

No comments yet

Leave a Reply