Op pad: het kerstbierfestival in Essen (B)

17 Dec

Voor het laatste festival van het jaar trek ik standaard naar Essen. Nee, niet naar Duitsland, maar Essen in België, vlak over de grens bij Roosendaal. Het kerstbierfestival –er is echt geen beter– heeft alle Belgische kerstbieren beschikbaar om te proeven. Tel daar nog eens bij op een hele rits aan kerstbieren die in België zijn gebrouwen (voornamelijk bij de Proefbrouwerij in Lochristi) en je zit de hele dag gebeiteld. Zo ook ik.

Ik hou wel van mensen die hun eigen minitradities hebben. De dit doen we elk jaar-uitstapjes. Het kerstbierfestival is er zo een. Elk jaar rij ik erheen, met mijn vriendin, een vriendin van haar en mijn vaste sportmaat. Eerst de dames afzetten bij het station waar zij de trein nemen voor een dagje shoppen in Antwerpen, vervolgens naar de sporthal waar het festival plaatsvindt. Veel te vroeg als altijd (ca. 12u, opening pas om 13.30u) parkeren we en lopen we direct het tegenover gelegen frietkot binnen. Elk jaar opnieuw. Traditie dicteert het. Voldaan stappen we een half uur later weer naar buiten. Nog maar even gaan pinnen dan, 40 euro is vast niet toereikend. Wanneer we rond 12.45u terug de parkeerplaats oplopen staan de eerste 20 man al in de rij. Toch maar aansluiten dan…

Het is lang wachten, maar gelukkig is het een zachte decemberdag. Plus 5 graden en droog voelt immers heel anders aan dan min 5 en sneeuw zoals een jaar of 2-3 geleden het geval was. De rij was weer immens lang: voor de sporthal door, de parkeerplaats over, de hoek om en dan nog zeker 100 meter. Het festival wordt alsmaar populairder. Gelukkig hebben ze dit jaar ook hier een ‘snelkassa’: voor 20 euro heb je een soort starterspakket bestaande uit een festivalboekje (onmisbaar!), een proefglas en 9  jetonnekes. Daarna vlug rondkijken: is ‘onze’ vaste tafel nog vrij? Ja! Mooi, alles verloopt volgens plan. Al snel sluiten proefbuddies Joris en Judy aan en even later volgt de rest van de groep proevers.

Het is tijd voor het eerste bier van de dag. Een blik op de aanwezige bieren leert me al vlug dat de alcoholpercentages er niet om liegen! Flink wat barrel aged bieren met percentages van 10% of hoger en weinig bieren lager dan een procent of 8. We proberen twee IPA’s van Mikkeller die ze op respectievelijk Sauternes en rode wijn vaten gelagerd hebben. Mij bevallen ze niet echt. IPA’s associeer ik met frisheid, hop en bitter. De wijntonen die er nu bij komen passen wat mij betreft niet. Soms is barrel aging echt een toevoeging aan het bier, maar in dit geval werkte het eerder contrair dan complementair. Wat mij betreft geen succes, maar er zullen ongetwijfeld liefhebbers voor zijn.essen

Voorgaande jaren hadden veel kerstbieren enorm veel –te veel– kruiden. Het leek wel alsof men er zoveel kruiden in wilde proeven dat het op van alles kon lijken behalve op bier. Dit jaar viel dat gelukkig enorm mee. Wintervreugd Winterbier van Huisbrouwerij ’t Pakhuis uit Antwerpen was daar een vervelende uitzondering op. Wat mij betreft veel te zoet en een ongebalanceerde kruidenbom.

Een Italiaanse brouwerij die zijn bieren in België brouwt is Microbirrificio White Pony. Op het festival werden drie bieren van hen geschonken: de Nasty Whitesnow, een imperial witbier met specerijen, de December Flower, een Belgian Strong Ale van 13% en de The Prophet BA Bourbon 2013, van liefst 13.5%, zoals de naam al zegt geaged op Bourbon vaten. Niet geheel verrassend beviel het witbier met specerijen mij niet zo: gistig, zoetig en de specerijen veel te prominent aanwezig. De December Flower smaakte al wat beter, het bier was een stuk beter gebalanceerd wat betreft de smaken, maar met 13% was het qua alcoholpercentage toch wat over de top. De Prophet BA Bourbon stak er met kop en schouders bovenuit. Puur door de barrel aging? Ja, ik denk het in dit geval wel. De bourbon was zeer prominent aanwezig, zodat die eventuele foutjes maskeerde. Toch was het niet zodanig dat het teveel overheerste. Al is en blijft dat een mening natuurlijk, van bourbon hou ik wel, van kruiden en specerijen niet. Hoe dan ook, ik vond het een prima bier. Niet top, maar wel lekker.

Twee bieren die me tegenvielen waren Bouillon Black (14%) en Adriaen Brouwer Wintergold (10%). De Bouillon Black had totaal geen koolzuur, volkomen plat en weinig body. Ik verwachtte een stevig zwart bier met flink wat geroosterde mout, chocola of mokka en een volle body. Niets van waar helaas. In de Adriaen Brouwer Wintergold van Brouwerij Roman, die ik doorgaans toch geen slechte bieren vind brouwen, proefde ik naast een lichte zoetigheid en kruiden ook speculaas. Opnieuw geen succesvolle combinatie in mijn ogen. Tja, je weet het helaas pas nadat je het geprobeerd hebt.

Wat wel erg beviel waren diverse Mikkeller bieren gerijpt op verschillende vaten (Tequila, Cognac, Grand Marnier) en Winterkoninkske Grand Cru, ook al op vaten gelagerd (American Oak). Ook de Prearis Quadrupel van de “Vliegende Paard Brouwers” gerijpt op cognac en bourbonwaren zeer goed te genieten.

Het waren echter niet alleen barrel aged bieren die goed scoorden. Een paar bieren die zich positief onderscheidden waren Boelens Kerstbier (8.5%, mout, licht zoet, tonen van hout en licht verwarmende alcohol) en Gouden Carolus Christmas van Brouwerij Het Anker (10.5%, licht zoetig, karamel, lichtjes verwarmende alcohol, donkere vruchten). Brouwerij ’t Kroontje uit Denderbelle verraste zowat iedereen aan onze tafel met een prima kerstbier genaamd Rebelle Winterbier (10.5%, volmoutig, tonen van geroosterde mout, licht zoet, karamel, toetsen van hout).

De dag vloog voorbij en voor we het wisten waren de dames terug van het shoppen. Ietwat licht in het hoofd volgde de rit terug naar huis. Ik zou goed slapen die nacht. Het was wederom een zeer geslaagde editie. Volgend jaar zet de traditie zich voort!

No comments yet

Leave a Reply