Geluk en verdriet liggen vlak bij elkaar

19 Apr

Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar, zo zegt men wel eens. Met bier is het net zo. Of zou het dan toch gewoon aan mij liggen? Bij proeverijen merk ik het regelmatig op. Ik word verdrietig van het bier dat anderen gelukkig maakt. Niet altijd natuurlijk, godzijdank, maar het lijkt me vaker te gebeuren dan anderen. Lijkt het nu alleen maar zo of ben ik echt zo’n zuurpruim? Een verslag van een proefsessie.

Even een korte beschrijving van het clubje vaste proevers uit mijn omgeving. Eerder al was hier wat over te lezen in de column Goed Bier: Erika, De Wijze en De Dwarse. Verder zijn er dan nog De Bebaarde en De Neus. Het is soms wat verwarrend, want ze zijn ook nog eens inwisselbaar. Dat wil zeggen, ze zijn beiden bebaard en hun beider neus pikt altijd vreemde dingen op. Omdat het één toch iets meer baard heeft, de ander toch iets meer de neus gebruikt en er een ‘verschilletje’ zit in omvang zijn ze toch nog van elkaar te onderscheiden.

Dan resteert alleen nog De Wijze. De Wijze is onze leermeester. Onze Bier-san. Naar hem gaan wij met vragen over het doel van ons leven. En zelfs op de moeilijkste vragen heeft De Wijze een alwetend antwoord. Hij wordt op handen gedragen en zo ook gisteren, bij de wekelijkse proefsessie waar doorgaans De Bebaarde, De Wijze en ik aanwezig zijn. De Wijze was vorige week bij de wekelijkse proeverij gearriveerd zonder bier! Dat is natuurlijk iemand van zijn status onwaardig. De Wijze kan echter rekenen op veel krediet en de belofte om het bij de volgende proefsessie goed te maken was dan ook voldoende om onze bezorgde gevoelens te temperen.

Gisteren was het zover. De Wijze had ons uitgenodigd in zijn paleis. In de uitnodiging stond dat het voor deze editie verboden was voor ons om bier mee te brengen. Dus nam ik slechts 1 bier mee en kwam bovendien te laat. De Bebaarde en De Wijze zaten al aan het eerste bier en waren niet ontevreden. Ik sloot mij hier voor de verandering eens bij aan. Niet dat iemand hier heel gelukkig van werd, maar de meningen lagen in elk geval niet ver uit elkaar. De avond vorderde rustig zonder al te veel spektakel tot we aan de laatste 3 bieren begonnen. De Wijze had een mooi programma samengesteld dat hiermee een climax zou bereiken. Vol spanning wachtten ik en de Bebaarde op wat er komen ging. Waar zou De Wijze dit keer ons leven mee verrijken? Welk geluk stond op ons te wachten?

Het eerste bier van de serie kwam ter tafel. Hoppin Frog Barrel Aged Frog’s Hollow Double Pumpkin. De Bebaarde en ik veerden op: van deze brouwerij hadden ze immers al veel goede bieren geproefd! Dit kon niet anders dan de eerste topper van de avond worden. Met glinsterende ogen keken we toe hoe de dop door De Wijze zorgvuldig van de fles werd gehaald en elk bokaal gevuld werd met dit onvermijdelijk heerlijke bier. Dit ging hem worden, the star of the day, het moment van de avond. Plots rook ik het bier en begon mijn hart zo mogelijk nog sneller te kloppen. Wat was dit nu? Het rook niet zoals ik had gehoopt. Sterker nog, het rook niet lekker. Ik keek naar De Wijze. Hij leek ook even te schrikken. De Bebaarde vertrok geen spier. Was dit nu positief of negatief? Zouden ze het met me eens zijn? Plotseling slaakte De Bebaarde een flinke kreet. Geschrokken keek ik hem aan en wachtte tot hij op begon te sommen wat hij rook en proefde. Hij was het niet met me eens, hij was positief! De Wijze was mijn laatste hoop maar boorde deze resoluut de grond in. Ik deed mijn naam kennelijk toch weer eer aan. Zou ik het dan mis hebben? Ik proefde een slok en daarna nog een. Alle spieren in mijn lichaam trokken samen gevolgd door een koude rilling. Dit kon ik niet. Ik zette het bier aan de kant en gaf mijn eerlijke mening over deze ‘topper’. Wat een smerige kruidenbom, bah! Plotseling lagen geluk en verdriet mijlenver uit elkaar.

Het volgende bier kon mij niet vlug genoeg komen. Opnieuw Hoppin Frog, nu DORIS The Destroyer Double Imperial Stout. De bokalen werden gevuld, de kleur was goed, het schuim prima…zou dit hem dan worden? Het aroma was overweldigend: koffie, geroosterde mout, pure chocola en mocca. De smaak was net zo intens. Van één slok kon je wel 10 minuten genieten, zolang bleef de smaak hangen. De Bebaarde was zo mogelijk nog lyrischer en bombardeerde het bier tot één van de beste bieren die hij ooit had gedronken. Het woord was nu aan De Wijze. Hij keek wat zuinig…beoordeelde het bier nog een laatste maal en velde zijn oordeel. Het was toch iets over the top. Lekker weliswaar, maar hij proefde er geen geluk in.

Het laatste bier van de avond werd op tafel gezet. Southern Tier Creme Brulee Stout. De Wijze had ons hier al vaak over verteld. Vloeibaar dessert, puur genot, drinkbaar geluk. Ik was enthousiast maar voelde me tegelijk angstig en verdrietig. Het zal toch niet weer…? De kleur en het schuim zagen er goed uit maar ik bleef op mijn hoede. De Wijze hoefde hier niet over na te denken. Hij had zich afgesloten van de buitenwereld en genoot al van het vloeibare geluk in zijn bokaal. De Bebaarde wipte ondanks zijn vermoeidheid op en neer op zijn stoel. Zijn duimen raasden over het scherm van zijn telefoon om de beoordeling in te voeren. De in een opwelling opgeborrelde woorden om dit geluk te beschrijven mochten niet verloren gaan en dus was ook hij niet aanspreekbaar. Ik testte het aroma en proefde…en mijn voorgevoel werd bevestigd. Opnieuw zat ik ingeklemd tussen twee mannen die het geluk vonden in een bier waarin ik niets dan verdriet kon vinden. Net als even tevoren sprak ik mijn beoordeling voor het bier uit. De Wijze en De Bebaarde waren plots weer aanspreekbaar. Was ik dit keer te ver gegaan? Had ik ze ruw uit hun geluk weggetrokken het verdriet in? De psychologische duimschroeven werden aangedraaid maar ik gaf geen krimp. Om mijn hachje te redden schonk ik hen mijn glas. De Wijze en De Bebaarde besloten dat dit voldoende was om de volgende proefsessie nog te mogen bijwonen. Opgelucht haalde ik adem. Gelukkig.

One Response to “Geluk en verdriet liggen vlak bij elkaar”

  1. Cees 19. Apr, 2013 at 12:53 #

    Haha, ik lig in een deuk. Het mooiste is natuurlijk wel als je de betreffende personages een beetje kent :-)

    [Reageer]

Leave a Reply