De Notenbock serie

5 Nov

Dit jaar hebben de brouwerijen Jopen, De Prael en Emelisse een leuke Notenbock serie uitgebracht. Drie verschillende bieren met 3 verschillende noot-soorten. Inmiddels heb ik deze alle drie geproefd en was ik positief verrast. In dit artikel een kleine samenvatting over deze bieren.

Ik was net jarig geweest. Eigenlijk zouden we de donderdag voor mijn verjaardag wat bieren proeven met onze eigen SpoelenMaar René en lokale legende Joris, maar meneer Griep gooide roet in het eten. Twee dagen voor de proeverij sloeg hij toe en gaf hij me keelpijn en ontnam hij me alle smaak. Gelukkig konden beide heren de donderdag daar na ook en de bieren konden dus ook niet aan hun lot ontkomen.

Met het herfstbok-seizoen in volle gang was ik nog even naar Mitra van Bergen in Eindhoven geweest en daar kwam ik deze serie van drie bieren tegen. Drie brouwerijen waar ik regelmatig door verrast ben. Emelisse is één van de topspelers in de Nederlandse speciaalbier markt, over Jopen-bieren ben ik niet altijd tevreden, maar ook dit is een geweldige brouwerij en met brouwerij De Prael heb ik in Amsterdam goede ervaringen gehad.

Het enige nadeel is dat ik eigenlijk niet van herftbokbieren hou. Ik hou vaak niet van de bruine, zoete bieren van ongeveer 6 tot 8%. Toch moesten de bieren geproefd worden en ik ben blij dat ik dat heb gedaan.

De kastanje versie van Jopen beviel me het minst. Ik vond de smaak wat waterig en saai en in de geur zat een beetje een mestgeur. Ik beoordeelde dit bier met een 2.9/5, een krappe voldoende dus. René was weer eens dwars en vond dit bier de lekkerste van de serie, maar met een 3.4/5 was ook hij niet overdreven blij verrast.

De nummer 2 was voor mij de amandel versie, gebrouwen door De Prael. De geur van dit bier deed me denken aan de herfst en voor een herfstbok is dat natuurlijk niet verkeerd.  De smaak was niet zoals ik deze gewend ben van herftbokbier. Ik ontdekte onder andere wat mokka, vanille en rood fruit. Dit bier kreeg van mij een 3.4.

De absolute winnaar wat mij betreft was dan ook de hazelnoot versie van Emelisse. Het bier had bij mij wat tijd nodig om op smaak te komen, maar na een tijdje leek dit bier een krachtigere versie van de amandel van de Prael. De smaak en geur kwam redelijk overeen, maar dan allemaal net een beetje steviger en lekkerder. Ik heb enorm genoten van dit bier en gaf het een 4.0/5. Joris was het redelijk met me eens en René was weer dwars.

Opvallend bij deze notenbock serie dat al deze bieren niet of slechts heel subtiel naar noten smaakte. Ik ben geen liefhebber van noten dus voor mij is dit een goed iets. Mensen die echt op zoek waren naar de notensmaak zullen misschien een beetje teleurgesteld zijn.

De notenbock serie is echt de moeite van het proeven waard en ik hoop dat de brouwerijen volgend jaar (of misschien wel komende lente al) weer met zo’n soort actie komen!

No comments yet

Leave a Reply