De kennismaking

25 Apr

Ik heb inmiddels vele proeverijen gehad. De fijne details weet ik er niet van en ook op de vraag “hoeveel dan?” moet ik het antwoord helaas schuldig blijven. Een proeverij die ik me nog wel goed herinner is mijn eerste ‘echte’ proeverij. Dit was de proeverij waar ik de Wijze en de Neus voor het eerst ontmoette. De Dwarse zorgde dat ik binnenkwam bij deze proeverij in het huis van de Wijze.

Zoals René eerder al omschreef is de Wijze onze leermeester. Toen ik als groentje net om de hoek kwam kijken had de Wijze al ruim 3000 bieren op. In die tijd leek het me een onmogelijke opgave om zoveel bieren te drinken (ik was verbaasd dat er überhaupt zoveel verschillende bieren waren), maar het grappige is dat ik waarschijnlijk tegen het einde van dit jaar dit aantal ook ga aantikken. Inlopen op de Wijze is echter onmogelijk, aangezien hij dit aantal inmiddels al verdubbeld heeft.

René, enkele lezers zullen inmiddels doorhebben dat ik hem ook vaak de Dwarse noem, kende ik van Café Buitenlust. In dat café had ik inmiddels de bierchallenge voltooid door daar 120 verschillende bieren in een jaar te drinken. Ook waren er regelmatig proefavonden met het biergenootschap dat zich daar had gevestigd. Proeverijen waar zowel ik als de Dwarse steevast bij aanwezig waren. Eén keer was er een proeverij waarbij iedereen zijn persoonlijk favoriete bier moest meenemen. Toen ik aan kwam zetten met een fles Hel en Verdoemenis van de Molen, en vertelde dat dit mijn persoonlijk favoriet was omdat ik deze nog nooit had gedronken en dat ik graag onbekende bieren drink, werd ik binnen gelaten in het hart van de Dwarse. Vele waren het met me oneens over de bierkeuze en vonden het bier verschrikkelijk, maar samen met de Dwarse heb ik toen die fles tot de laatste druppel leeggedronken, de fles kapot geslagen en de binnenkant uitgelikt. Samen met René nam ik de taak op me om maandelijks een nieuwsbrief te schrijven voor dit biergenootschap en daaruit is later deze site ontstaan.

René bleek weken na de “personal favorites” proeverij mijn ticket tot een veel groter (underground) circuit, toen ik mocht aanschuiven in de villa van de Wijze. Een proeverij waarbij ook de Neus zijn opwachting zou maken. De Wijze kende ik al, aangezien we in hetzelfde dorp wonen, maar de Neus was iemand van buitenaf. De grote, brede man met zijn vol-geïnkte huid en stevige baardgroei kwam binnen en stelde zich netjes voor. De gevaarlijk uitziende man bleek al gauw een zachtaardige reus te zijn, met een grote passie voor bier en de neus van een politiehond.

Al gauw ging het over hoeveel bieren iedereen in totaal had gedronken. De Wijze zat dus op 3000, de Neus rond de 800, de Dwarse toen nog slechts 500 (het waren andere tijden) en ik dus, met zo’n 150 verschillende bieren. Ik voelde me groen en onzeker. Zeker toen het eerste bier op tafel kwam en de Neus zijn bijnaam waar maakte. Wat deze man allemaal kon ruiken in een bier waarin ik alleen ‘bier’ rook… Onbegrijpelijk was het. Ik hoopte dat ik dit op een dag ook zou kunnen, maar voorlopig was ik blij als ik rook dat er hop in een bier zat. Ik kwam er snel achter dat ik te moeilijk aan het denken was, want de Neus schuwde het niet om bizarre geuren te benoemen. Hij had het niet over hop, mout en gist, maar over bepaalde snoepjes en alledaagse geuren als banaan en sinaasappel. Vanaf dat moment is het ruiken voor mij veranderd. Dit is ook het advies wat ik altijd zal geven: Benoem wat je ruikt en proeft zonder het moeilijk te verpakken – hou het simpel en hou het bij wat je kent. Welke ingrediënten voor die smaken zorgen leer je nog wel een keer.

Ik weet nog goed dat er die avond ook een stout ter tafel kwam. De Neus, fan van alles wat zwart is, werd lyrisch en ik dacht alleen maar: “Hoe kun je dit nou zo geweldig vinden?”. Inmiddels krijg ik niet genoeg van Stouts. Hoe zwarter en olie-achtiger hoe beter. Bij het gueuze bier van die avond (een Cantillon, weet helaas niet precies welke) was het hetzelfde verhaal. De Neus werd weer enthousiast en viel op zijn knieën om de Goden te bedanken, maar ik en René vonden het helemaal niks. Gelukkig hadden we deze keer min of meer de Wijze aan onze zijde. Ook hij gaf aan dit bier wel goed, maar niet heel lekker te vinden. Inmiddels kan ik wèl genieten van een goede gueuze en die van Cantillon zijn vaak het neusje van de zalm voor mij. Toen was ik er van overtuigd dat ik zoiets onmogelijk lekker zou kunnen vinden, maar inmiddels is dat alweer een achterhaalde gedachte.

Sommige dingen zijn echter niet veranderd, want toen de Cigar City Sea Bass ter tafel kwam gruwelden ik en René (die toen terecht dwars was) bij de smaak en geur van dit bier. Mijn smaak is de afgelopen jaren veel veranderd, maar ik betwijfel of ik dit bier inmiddels wel lekker zou vinden. Een maffe zure stout is voor mij denk ik nog steeds een brug te ver. Het is ook onmogelijk om alle bieren lekker te vinden, want daarvoor zijn er te veel (en te) verschillende stijlen.

Nog steeds zie ik de Dwarse, de Wijze en de Neus regelmatig en iedere keer als we in die samenstelling rond de tafel zitten voel ik me nog steeds een beetje het kleinste jongetje van de klas. Maar ook al hebben zij meer kennis van bier en ook al kan de Neus beter ruiken en de Wijze beter proeven dan ik: gezellig is het altijd. Er is geen regel dat we het altijd met elkaar eens moeten zijn (dit zou de Dwarse niet trekken), dus zijn er iedere keer weer mooie discussies over bier.

Zoek dus als je de kans hebt wat mensen bij elkaar waarmee je biertjes kunt gaan proeven en ga aan de slag. Samen kun je meer bieren op een avond proeven, is het proeven goedkoper, is het proeven gezelliger en waarschijnlijk maak je ondertussen ook nog nieuwe vrienden! Voor mij werkt het in ieder geval.

3 Responses to “De kennismaking”

  1. Rene 25. Apr, 2013 at 12:44 #

    “Welke ingrediënten voor die smaken zorgen leer je nog wel een keer.”

    Of niet…ik zeg nog steeds als ik één of ander kruid of specerij ruik of proef dat ik één of ander kruid of specerij ruik of proef :P

    [Reageer]

    André Reply:

    Ik weet toch vrij zeker dat ze bij Kasparus kroepoek in hun bier gooien… ;)

    [Reageer]

  2. Colin 25. Apr, 2013 at 20:05 #

    Mooie column weer, heel herkenbaar hoe je daarin groeit!

    [Reageer]

Leave a Reply