De Dwarse: Vreemdeling tussen de Westerlingen

11 Jul

Dat je tijdens het drinken van bier vele verschillende soorten mensen tegenkomt mag duidelijk zijn. Voor wie dit nog niet door heeft schreef René het onderstaande artikel. Een samenvatting van een cultuurclash.

Een zekere Brabantse bierproever mengt zich de laatste tijd vaker dan voorheen in Westerse proeverijen. Voorheen proefde hij zijn biertjes met de relatief kleine, doch immer groeiende bierproefcommmunity uit het mooie Oirschot en omstreken, de laatste tijd gaat deze dwarse steeds vaker het avontuur aan in de grote stad. Bij proeverijen in Utrecht, Den Haag en Amsterdam mengt hij zich tussen de proevers aldaar.

Niet te ontkennen valt dat sprake is van enig cultuurverschil, hoewel de gezamenlijke interesse voor bier er in eerste instantie voor zorgt dat dit niemand ook maar iets interesseert. Naarmate de dag vordert komen echter steeds meer van deze onderhuids toch soms licht irriterende en provocerende verschillen bovendrijven. Brabantse karakters als De Dwarse, De Wijze, De Bebaarde en De Neus zijn reeds bekend. Vandaag komen daar enkele Westerlingen bij.

Vreemde gebeurtenissen heeft De Dwarse tijdens deze proeverijen meegemaakt. Laten we een aantal ervaringen eens rustig op een rijtje zetten. Taal bijvoorbeeld is zo nu en dan een probleem. Eigenlijk voor beide kanten, maar dat geloven de Westerlingen niet. Daar waar De Dwarse zich moeiteloos aanpast aan het Vlaams of Engels is hij de Westerse taal nog altijd niet machtig. In het begin probeert hij het nog, maar het resultaat is niet meer dan bedroevend. De Westerlingen horen het niet eens!

Gelukkig zijn ze aardig genoeg er niets van te zeggen. De stemming is immers goed, de proeverij is net begonnen en iedereen heeft er zin. Gedurende de proeverij is deze stemming aan verandering onderhevig. De Dwarse kan zich minder en minder concentreren en vervalt in oude gewoonten. Naarmate zijn onderbewustzijn verder wordt beneveld grijpt het terug op het Brabants. De eerste keer dat dit gebeurde keken De Westerlingen er niet van op, maar tegenwoordig is dat het sein om het glas van De Dwarse wat minder goed te vullen. Het onvermijdelijke kan echter wat worden uitgesteld, maar uiteindelijk gebeurt het toch. De Dwarse is “past the point of no return” en zijn taalgebruik verschuift van het Brabants naar het plat Òrskots. Plots is De Dwarse onverstaanbaar geworden voor bijvoorbeeld één van de heren van het duo Zuurpruim & Zuurpruim, zelf overigens ook gezegend met een niet te missen accent dat zijn herkomst verraad. Het brabbeltaaltje van De Dwarse voelt voor hem als een dubbele kater en hij probeert hem dan ook onophoudelijk de mond te snoeren. Het mag echter allemaal niet baten en het frustrerende gebrabbel houdt pas op nadat De Dwarse eindelijk zijn gestolen hoofdkussen heeft gevonden en in slaap valt.

Er zijn echter meer ervaringen die De Dwarse heeft opgedaan terwijl hij als vreemdeling tussen de Westerlingen zijn aantekeningen maakte. De Dwarse was iemand die gewend was altijd de fles geheel leeg te maken, het lekkere bier werd opgedronken, het bier dat niet in de smaak viel werd door de gootsteen gespoeld, maar op ging het. Bij de proeverijen in het Westen bleek er altijd wat bier te worden achtergehouden voor Mr. Tick. Mr. Tick is van alle markten thuis. Een eigen bedrijf, een hobbybrouwer met potentie, werken tot hij er bij neervalt en toch nog de tijd vinden om bieren te proeven. Bovendien heeft hij het taalgebruik en de overige grillen van De Dwarse dusdanig bestudeerd dat hij hem met enige regelmaat een slaapplek kan bieden zonder de daaropvolgende dag last te hebben van een verergerde kater. Geen wonder dus, met al deze bezigheden, dat hij het beoordelen en proeven van de bieren tijdens proeverijen afhandelt sneller dan wie dan ook. Op zijn ratings is echter niets af te dingen: Mr. Tick is altijd scherp en staat de volgende dag gewoon weer op tijd op, fris en fruitig als elke andere dag, klaar om weer aan het werk te gaan

Laatst was bij een proeverij ook Monsieur Positif weer eens aanwezig. Relatief stilletjes geniet hij van vrijwel elk bier dat voorbij komt. Overal weet hij een positieve draai aan te geven, zelfs het wonen in een wijnland brengt hem niet van zijn stuk. Hoewel De Dwarse zijn voorliefde voor Saisons niet begrijpt zorgt de kalme positieve mondelinge inbreng van Monsieur Positif wel vaak voor een noodzakelijke pauze in het verbale geweld dat tijdens de proeverijen gebezigd wordt.

Toch nog even terugkomen op het duo Zuurpruim & Zuurpruim. De Dwarse kan er met zijn hoofd niet bij. De een is, ondanks dat hij zich er met regelmaat tegen verzet eigenlijk een Brabander, de ander komt uit onze hoofdstad. De een kan zure bieren prima waarderen —waarbij aangetekend dat deze dan wel in de juiste stijl geclassificeerd moeten zijn— terwijl de ander veelal de term niet te hachelen gebruikt, alleen al bij de gedachte aan ‘zure meuk’. Toegegeven, enerzijds heb ik dit duo al meermaals kunnen schieten, maar anderzijds is het humor van de bovenste plank om ze ‘live’ aan het werk te zien. Het ene moment gaat de ene na de andere grap de tafel over, het andere moment zijn ze op en top professional en buigen ze zich gefocust over een nieuw te beoordelen bier.

En dat is het aanzien waard. De een heeft de lach van de laatste grap nog op zijn gezicht als hij verwondert kijkt naar hetgeen in zijn glas is beland. “Is dit nu een Golden/Blond Ale?” vraagt hij zich hardop af. Hij proeft. “Nou, is eigenlijk wel lekker. Maar geef die fles eens even, wat voor gist zit erin….? Ja, zie je wel, gadverdamme wat een kutbier! Zit Belgische gist in, dan is het toch een Belgian Ale?!? Wat zijn ze toch stom allemaal!” De ander vergaat het anders. Bij het krijgen van zijn glas kijkt hij zo serieus dat het bier er bang van wordt. “Nou wat is dit nou weer? Is dit een beetje te hachelen of niet?” De kleur vindt hij niet bijster interessant maar de geur vindt ie best fris. “Dit is best goed spul.” Ook de smaak is niet verkeerd, maar hij blijft zijn partner in crime trouw. “Ja ik ben het wel met je eens hoor ouwe, dit hoort niet in die stijl thuis.”

Meewarig schudt De Dwarse zijn hoofd. Wat gaat het toch allemaal anders in de Westerse wereld, wat een cultuurverschillen. Toch geniet De Dwarse van zijn bezoekjes aan dit deel van de Nederlandse bierwereld. Een vreemdeling zal hij hier altijd blijven. Toch hij kijkt wel alweer uit naar de volgende samenkomst waar hij de taal opnieuw zal proberen en opnieuw zal falen, maar zonder twijfel zal genieten van goede bieren en de commentaren van de Westerse medeproevers.

No comments yet

Leave a Reply