Daar sta je dan

19 Nov

Ik zag dit moment al zo vaak in mijn dromen. De dag die ik wist dat ging komen is eindelijk bijna hier. Mits ik geen ernstige blessures oploop ga ik donderdag officieel mijn 3000e biertje proeven en beoordelen. 3000 verschillende bieren geproefd en beoordeeld… Ik vind het heel wat. Voor correspondent René is het been there, done that. Zijn teller staat inmiddels op 5600. “Zijn er zoveel verschillende bieren dan?” Die vraag heb ik ondertussen ook al zo’n 3000 keer gehoord. Jup, die zijn er dus. Dit is ook zo’n moment waarop ik terug en vooruit ga kijken. Zullen er nog 3000 meer volgen? Wie zal het zeggen.

Ik vraag me wel eens af hoe lang het nog leuk blijft om al die verschillende bieren te drinken. Het antwoord op deze vraag is vaak afhankelijk van het bier dat ik drink tijdens het bedenken ervan. Zit ik weer aan de zoveelste tegenvallende Belg (te zoet, die typische gist smaak, teveel koolzuur, overdaad aan kruiden) dan zal het antwoord wat minder positief uitpakken dan wanneer ik een heerlijke IPA door m’n mond laat glijden. Op het moment dat ik een nieuwe Jules de Bananes tegenkom beweer ik soms zelfs dat ik acuut ga stoppen met de hobby. Niemand neemt dit soort dreigementen van mij echter serieus. En terecht.

Eigenlijk is m’n hobby tweeledig. Aan de ene kant is er het verzamelen. Op zoek gaan naar nieuwe bieren, deze bieren drinken en afstrepen op je ´die moet ik nog gehad pokemonhebben´ lijstje. Al tijdens de gouden eeuw van de Pokémon kaarten bleek dat verzamelen iets is wat me enorm aantrekt. De andere kant van de hobby is in goed gezelschap genieten van nog beter bier. Ik kan me niet voorstellen dat ik op een dag alle bieren beu ben. Ik beweer ook altijd dat er geen typische biersmaak is, dus het lijkt me sterk dat ooit daadwerkelijk alle bieren me tegen zullen staan.

Wat dat betreft is bier voor mij superieur aan wijn en whisky. Van wijn heb ik geen verstand en met te gewaagde uitspraken over wijnen kan ik me alleen maar belachelijk maken. Biernerds zijn serieus over hun voorkeursdrank, maar het wijnvolk kan er ook wat van. Daar wil ik geen ruzie mee. Van whisky heb ik iets meer verstand. Dat wil zeggen: Ik heb ooit een driedelige cursus whiskyproeven gehad. Ik ken dus delen van het whisky-smaken-spectrum, maar daar houdt het grotendeels mee op. Ik heb whisky’s gehad die smaakten naar jodium en turf, maar ik heb ook wat zachtere, zoetere varianten gehad die vooral smaakten naar hout en noten. Ook een leuke hobby natuurlijk, maar een fles whisky van 75 cl (en 40 euro) drink je niet zomaar even weg.

Daarom ben ik blij dat mijn voorkeur uit gaat naar bier. Mensen die zeggen dat ze niet houden van die typische biersmaak verklaar ik haast voor gek, maar wat ik hier over wijn zou kunnen zeggen zou dezelfde strekking hebben. Voor mijn gevoel draait het bij wijn om subtiele verschillen. Het verschil tussen rode en witte wijn is natuurlijk wat groter, maar voor mijn gevoel heb je het daarmee een beetje gehad. Er is natuurlijk ook nog rosé, maar daarover heb ik nog maar weinig wijnfanaten echt positief horen spreken. Binnen de stijlen zit wel wat verschil, maar voor mijn gevoel zijn deze verschillen niet te vergelijken met wat de bierwereld te bieden heeft. Maar nogmaals: Ik heb last van vinumlexie.

bier2Als je van subtiele verschillen houdt dan kun je in de bierwereld ook rustig je gang gaan. Je neemt een bepaalde stijl, koopt drie bieren in die stijl en de subtiele verschillen vliegen je om de oren. Helemaal leuk wordt het als je ieder jaar een flesje van één bepaald biertje apart legt. Na 5 jaar kun je dan 5 keer hetzelfde bier drinken, waarbij subtiele verschillen te vinden zouden moeten kunnen zijn. Hou je echter van grote verschillen, dan is bier daar ook uitermate geschikt voor. Een Abdij Dubbel lijkt totaal niet op een Lambic en een Pilsener is onmogelijk te vergelijken met een Russian Imperial Stout. Je hebt onder de noemer bier zo enorm veel verschillende smaken dat het denk ik altijd interessant blijft. De ene keer heb je zin in een stevige Double IPA, de andere keer in een lichte Saison en heel af en toe is ook het ‘gewone’ pilsje iets om van te genieten. 30 graden buiten en net een vijver gegraven? Kom maar door met die Jupiler.

Voor ieder moment is er een geschikt biertje. Of je nou zin hebt in super zoet, super zuur of zelfs enigszins zoutig: Ergens ligt een biertje op je te wachten dat je behoefte kan bevredigen. Daarom maak ik deze website. Daarom schrijf ik over bier. Daarom vind ik bier superieur. Daarom ga ik er waarschijnlijk nog 3000 meer proeven. Daarom wordt het nooit saai. Daarom is zelfs Jules de B. het waard om gedronken te worden! Nouja… Bij wijze van spreken dan.

One Response to “Daar sta je dan”

  1. PotjeBier 19. Nov, 2013 at 21:00 #

    Amen!

    [Reageer]

Leave a Reply