Cursus Biersnob (3)

10 Apr

Deel 3 van de cursus alweer… Wat vliegt de tijd toch als je leerzaam bezig bent. En als je bier drinkt natuurlijk ook. Vorige week kreeg je de opdracht om een Dubbel te drinken, waarbij ik, omdat ik de kwaaiste niet ben, ook een aantal suggesties noemde. Heb je je braaf aan de opdracht gehouden en één van de suggesties gedronken? In dat geval heb je nog veel te leren, biersnob-san. De ware biersnob haalt z’n neus op voor makkelijk verkrijgbare bieren. Je gaat toch niet drinken wat iedereen al drinkt? Wat is daar leuk aan? Uiteindelijk gaat het er om dat je kunt braggen met de bizarre dingen die je drinkt. Hunt whales en chase the dragon. Met een Westmalle Dubbel ga je niemand naar je op laten kijken.

Maar goed, om eerlijk te zijn was dit een ingecalculeerde beginnersfout. Het was slechts een test om te kijken wie van jullie de echte natuurtalenten zijn. Mensen die dit doorzien hebben zullen op een dag misschien wel de absolute wereldtop kunnen bereiken. De mensen met minder aanleg zullen met hard werken ook een boel kunnen compenseren, dus maak je geen zorgen. SpoelenMaar sluit niemand uit voor cursus biersnob, maar vandaag is het wel tijd om de boys van de Benzai’s te onderscheiden. Heb je geen idee wie Benzai is? Misschien kun je dan beter nu nog even weg klikken, want de kans is groot dat vandaag te heftig wordt. Voor de overige mensen: Op naar dag 3!

Sprong in het diepe
Vandaag is het tijd voor een sprong in het diepe. Een sprong die je niet tè vroeg moet maken, maar wel lekker vroeg in je bierliefhebberschap. De sprong die we gaan wagen is vrij choquerend en waarschijnlijk zal hij je leven voor een paar dagen op z’n kop zetten. Je gaat je afvragen waar je nou eigenlijk mee bezig bent en of het het allemaal wel waard is. Maar het is wel een zeer belangrijke stap. Zie het als je kikkerdiploma!
De bieren die we tot nu toe hebben gedronken (Hefeweizen, witbier en de abdij dubbel) waren vooral erg zoet. Vandaag gaan we deze tendens doorbreken. SAUER BIER, JAWOHL! zuur1

Mijmeren
Vele biersnobs zullen zich hun eerste ervaring met zuur bier nog wel herinneren. Ik in ieder geval wel. In mijn geval was het de “St. Louis Gueuze Fond Tradition” en, teruggekeken, was ik er die avond niet goed op voorbereid. Sterker nog: Ik was er helemaal niet op voorbereid. Ik bestelde gewoon een biertje dat ik nog niet kende. Bier smaakt nu eenmaal naar bier, dus kon het nooit heel erg tegenvallen was m’n gedachtegang. Wat was ik groen en onschuldig in die tijd.

Helaas waren er vroeger, in mijn tijd, nog geen prachtig uitgestippelde cursussen die je bier leerden drinken. In mijn tijd was het leren door te vallen en terug op te staan. In mijn tijd kwam je jezelf tegen, moest je de moeilijke strijd met jezelf aan gaan en kwam je er uiteindelijk sterker uit. De man met de hamer en ik ontmoetten elkaar haast wekelijks in die tijd. Hoewel jullie het geluk hebben deze cursus te kunnen volgen, waarin ik voorzichtig jullie handje vasthoud, zullen jullie vandaag ook een klein beetje gaan ervaren hoe het voor mij was back in the day. Hoe goed m’n bedoelingen ook zijn, iemand voorbereiden op een flink zuur bier is schier onmogelijk.

Zure stijlen
Er zijn verschillende zure stijlen waar je je tanden in kunt gaan zetten. Zo zijn er bijvoorbeeld de Vlaamse rood en bruin stijlen (niet te verwarren met het mierzoete Nederlandse Oud Bruin), diverse soorten fruitbieren die zuur uit kunnen pakken, bieren met ‘wilde gist’ en de gueuze/lambic stijlen. Een èchte Belgische kriek is bijvoorbeeld zo’n zure stijl, maar hiervan zijn er ook enorm zoete varianten wat het zoeken soms lastig kan maken. Op het moment dat je je eerste zure kriek drinkt speel je het recht vrij om alle zoete krieken af te kraken met de argumenten ‘commercieel, artificieel en fucking syroop in plaats van echt fruit’. Een mijlpaal die je weer een stapje dichter bij het biersnobschap brengt!

zuur3Een goed voorbeeld zuur bier voor beginners (die je deze week wèl gewoon mag volgen, want zuur bier is al hipsterig genoeg) is de Duchesse De Bourgogne. Dit bier is redelijk goed verkrijgbaar bij de betere bierwinkel en is een mooie eerste kennismaking. Fruitig, een tikkeltje zuur en een lichte houtsmaak. Heb je iets meer lef dan zou ik je aanraden om op zoek te gaan naar een bier van Cantillon. De bieren van Cantillon zijn vrijwel altijd zuur, maar hebben een balans (als je als een volleerd biersnob wilt overkomen is dat een term die je moet omarmen) die bij andere zure bieren wel eens zoek wil zijn. Hoe goed de bieren van Cantillon ook aangeschreven staan: De eerste keer is het schrikken geblazen en de eerste keer is afzien. De eerste keer is een verrassing waarvan je wist dat hij ging komen, maar die daardoor niet minder heftig is. De eerste keer voelt het toch alsof je keihard in je ballen wordt getrapt. Ga je voor een Cantillon, dan is die trap in je ballen in ieder geval van een goede kwaliteit en erg mooi in balans!

Zal het ooit wennen?
Zuur bier was in mijn geval een klassiek geval van ‘je moet het leren drinken’. De eerste keer (misschien zelfs de eerste 10 keren) vroeg ik me hardop af hoe iemand zulke rommel in hemelsnaam met plezier kon drinken, zuur2maar inmiddels kijk ik er af en toe zelfs naar uit om zo’n lekkere zure jetser door m’n keel te laten glijden. Helaas wordt ik hierbij nog steeds wel eens verrast door bieren die wat mij betreft echt een paar stappen te ver gaan: zo heeft brouwerij De Molen eens een bier geaged op balsamicoazijn vaten. Dat soort grappen gaan wat mij betreft gewoon te ver.

Het is een lastige stijl om van te houden, maar als het je dan eindelijk gelukt is, wanneer je eindelijk geen kippenvel meer krijgt wanneer je de eerste slok neemt, wanneer je zonder ook maar één spier in je gezicht te vertrekken een ferme slok van je zure godendrank kunt nemen – Dan mag je jezelf een bierliefhebber noemen. Maar onthou wèl dat dit pas je kikkerdiploma is. Je bent er nog lang niet! Als je door de zure gueuze heen bijt gaan we volgende week weer verder!

No comments yet

Leave a Reply