CBC – Nondeju

14 May

Het eerste weekend van mei staat normaal gesproken voor deze proevers in het teken van een bezoek aan het KBC Bierfestival in Den Bosch, maar deze keer was dit voor mij niet weggelegd. Ik had namelijk al in november vorig jaar kaartjes gekocht voor de Copenhagen Beer Celebration in ­–je raadt het nooit– Kopenhagen.

CBC –zoals het afgekort wordt– is niet het ‘gewone’ bierfestival van Kopenhagen. De bekendste brouwer van Denemarken Mikkeller heeft dit festival vorig jaar voor het eerst georganiseerd. Mikkeller is een brouwer zonder eigen brouwerij. Met hun recepten gaan ze daarom de hele wereld af om bij andere brouwerijen hun bieren te brouwen. Dit alles niet zonder succes want veel van hun bieren worden gezien als behorend tot de absolute top van de wereld. De exacte reden achter het ontstaan van dit festival is mij niet bekend, maar de opzet is hemels voor de bierliefhebber.

Mikkeller nodigt topbrouwerijen uit de hele wereld uit om op het festival hun beste bieren te schenken. Het festival was opgedeeld in 3 sessies. Elke sessie kostte zo’n 65 euro, maar dan hoefde je binnen ook niet meer met muntjes of iets dergelijks te gaan werken, het was dan gewoon 5 uur lang proeven geblazen. De brouwerijen hadden per sessie ten minste 3 bieren bij, maar een aantal bieren ook exclusief tijdens slechts één van de sessies. Ik had voor slechts 2 sessies kaartjes, dus alles proeven was er niet bij. Alles proeven was overigens toch onmogelijk, want er waren maarliefst 90 bieren per sessie! Even snel rekenen en dan weet je dat dit betekent dat je om alle bieren te proeven je slechts 3 minuten per bier hebt…als je het al volhoudt natuurlijk.

Goed, terug naar het begin. Donderdagmiddag 2 mei, 14.30u. Nadat ik de hele ochtend met honderden stenen om de tuin te verharden had gesjouwd kon ik eindelijk vertrekken richting Kopenhagen. Ik zou eigenlijk samen met een van de proefmaats gaan, maar op het laatste moment kon die helaas niet mee. Balen dus, zowel voor hem als voor mij. Niets aan te doen, dan maar alleen richting Denemarken. Het duurde even, maar 950 kilometer later arriveerde ik dan toch in Kopenhagen. Vooraf hadden we gedacht wel ergens een tentje op te zetten, minimalisten als we zijn, maar alleen voelde ik daar toch niet zoveel voor. Daarom had ik direct nadat duidelijk werd dat ik alleen zou zijn contact gezocht met wat bevriende proevers, met de vraag of zij niet nog 2m2 ruimte op de vloer over hadden. Gelukkig lukte dat vrijwel meteen en kon ik op zoek naar het adres. Ook dat was vrij vlot gevonden en rond middernacht arriveerde ik dan eindelijk op de juiste locatie. Tijd voor een biertje, want daar had ik wel zin in na ruim 9 uur rijden.

De winkel op de hoek genaamd Kihoskh was nog open, zo werd mij verteld. Hebben ze daar bier dan? Ik verwachtte er niet al te veel van, maar dat was een misrekening. Wat een selectie! Omdat het al laat was en de volgende dag om 15u al de eerste sessie op het programma stond pakte ik een paar IPA’s die ik niet kende en ging terug naar het appartement. De bieren smaakten bijzonder goed na de lange rit en voor ik het wist was het tegen 4u. Nachtrust was welkom.

De volgende dag ben ik nog maar eens terug gegaan naar Kihoskh om eens een uitgebreide blik op het assortiment te werpen. Naast de grote hoeveelheid uitgestalde bieren was er ook nog de voorraadruimte in de kelder. Met twee volle dozen keerde ik een uurtje later terug naar het appartement. De meeste van deze bieren zijn mee terug gegaan naar Oirschot, waar ze ongetwijfeld tijdens een van de proefavonden met vaste proevers Joris en André gedeeld zullen worden. Nadat ik op de heenweg al had genoten van een traditionele maaltijd in Duitsland (Burger King) besloot ik samen met de Engelse vrienden Chris & Chris, bij wie ik in het appartement verbleef, te gaan zoeken naar Döner. Ook niet bepaald echt Deens, maar wat zou het, het is lekker. Chris & Chris wisten uit eerdere bezoekjes aan Kopenhagen welke shoarmatent het beste was en na onszelf goed te hebben volgestopt met brood, vlees sla en knoflooksaus gingen we richting de bus die ons bij de Sparta Hallen zou brengen waar het festival gehouden werd.

We arriveerden rond 14.15u, zo’n 45 minuten voor aanvang van de eerste sessie. Met het ticket haalde je een polsbandje en glas op en vervolgens werd je doorgestuurd naar de hoofdingang. Hoewel het nog zo’n 30 minuten voor aanvang was stond er al een man of 40 in de rij te wachten. Het wachten leek eeuwig te duren en terwijl de rij alsmaar groeide en groeide zo gebeurde dat ook met onze dorst. Eindelijk openden de deuren tot het paradijs zich en alle verzamelde bierfanatici stroomden naar binnen. We claimden snel een tafel en in een mum van tijd was de gehele hal gevuld. Dat gold ook voor onze glazen.

Foto: Judy van Vroonhoven

Foto: Judy van Vroonhoven

Ik kan alle bieren opnoemen die tijdens zowel de sessie op vrijdag als de sessies op zaterdag geproefd zijn, maar dat zou een zinloze opsomming worden. De vele topbrouwerijen de VS (o.a. Founders, Firestone Walker, Cigar City, Westbrook, Three Floyds), Denemarken (Mikkeller, To Øl, Xbeeriment), Japan (Baird Brewing), Nieuw Zeeland (8 Wired), Australië (Mountain Goat), Nederland (De Molen met alter ego Merciless Brewing) en nog een aantal landen hadden stuk voor stuk pareltjes bij zich en we lieten het ons dan ook erg, erg goed smaken. Het was prachtig om te zien dat er niet alleen geproefd werd maar ook gediscussieerd werd over de diverse bieren en hun smaken. Er werd natuurlijk ook gewoon veel geproefd, want niemand wilde ook maar één goed bier missen. Mooi om te zien was ook hoe de complete “Ratebeer top 8” (qua meeste beoordeelde bieren) aanwezig was en driftig zat te proeven. Mijn toppers waren Westbrook Second Anniversary Cap’n Skoon’s Ballistic Stout (Baltic Porter, 10%), Surly Abrasive Ale (DIPA, 9%), Firestone Walker Wookey Jack Black Rye IPA (Black IPA, 8,3%). Deze bieren scoorden allen een 4.6 op 5 of hoger. Normaal gesproken spreken we “al” van een topbier wanneer het een 4.2 op 5 scoort. Dat was bij dit festival niet mogelijk. Er waren misschien wel 20 bieren die deze score behaalden.

Een prachtig bier dat tussen al het geweld aan ongekend hoge scores toch de moeite waard is om te vermelden is in mijn ogen de Londen Sour van The Kernel. Het bier valt in de vrij zeldzame stijl Berliner Weisse. Met een alcoholpercentage van slechts 2,3% was dit één van de lichtste bieren (zo niet de lichtste) van het festival. Ik gaf het een 4.0 op 5. Het bier was mistig vaal geel van kleur met een kleine witte schuinkraag. Hoewel dit misschien niet direct als muziek in de oren klinkt is dit wel hoe een Berliner Weisse er uit hoort te zien. De geur en smaak verschilden niet veel. Beide waren doordrenkt met een licht tot gemiddelde zuurheid van groene appel en druivenschillen, maar ook een lichte zuur-bittere hint was waarneembaar in de afdronk. Het bier was perfect in balans en erg fris. In mijn ogen een prachtig bier uit een zeldzame stijl dat absoluut de moeite waard is om te proberen mocht je de kans krijgen.

Nadat we na afloop van de eerste sessie nog iets te lang bleven hangen in Fermentoren, een van de vele cafés in Kopenhagen waar je een mooie selectie speciaalbieren kunt drinken, was de zaterdagochtend behoorlijk zwaar. Ik stond rond 9 uur even op om de parkeermeter te vullen en een liter water te drinken, maar ben daarna weer gaan slapen tot een uur of één in de middag. Na wat opfriswerk en een ontbijt kon ik er weer tegen en om 17u stond ik dan ook fris aan de poort bij Sparta Hallen voor de volgende sessie.

Zaterdagavond ben ik op tijd gaan slapen. Hoewel ik wist dat er zondag nog een interessant feestje zou zijn bij de Mikkeller Bar besloot ik eigenlijk zaterdagavond al dat ik

Foto: Cyril Momer

Foto: Cyril Momer

zondag vroeg zou vertrekken. Je kunt niet overal bij zijn en met nog ruim 9 uur rijden voor de boeg wilde ik fit zijn. Zo geschiedde dus ook en zondagavond was ik omstreeks 19u weer thuis. Met een karrenvracht bier achterin de auto. In ruil voor het overnachten in het appartement nam ik de bieren van Chris & Chris en nog een aantal andere Nederlandse bierliefhebbers mee naar huis. Met het vliegtuig konden ze deze bieren immers niet mee terug nemen, dus ik heb me in ieder geval ook nog nuttig gemaakt.

Was er overigens niets aan te merken op dit festival? Tja, het is maar hoe je het bekijkt. De kaartjes waren niet goedkoop, circa 65 euro per sessie. Daar staat wel tegenover dat je ook niet meer kwijt was dan dat en er geen gedoe was met muntjes, bonnetjes en geld wisselen. De kosten vielen mij niet eens zo zeer tegen. Wat ik wel matig vond is dat sommige bieren ruimschoots voor het einde van een sessie op waren. De datum van het festival stond immers al een jaar vast en de bezoekersaantallen waren ook van te voren duidelijk door het werken met een gelimiteerd aantal tickets.

Het blijven echter kleinigheden, want het was een prachtig weekend. Veel nieuwe bieren, veel ontzettend lekkere bieren. En dat laatste is toch waar het om draait. Nu nog hopen dat die topbieren ooit in Nederland verkrijgbaar zullen zijn.

One Response to “CBC – Nondeju”

  1. Mark 15. May, 2013 at 00:30 #

    Het was weer een gezellige bedoeling.

    [Reageer]

Leave a Reply