Borefts ’13: Wereldniveau

1 Oct

Twee artikelen in 1 dag? Eigenlijk doe ik het liever niet, maar dit artikel kan niet meer wachten. Hierbij mijn verslag over het bierfestival in Bodegraven.

Eén keer in het jaar, het laatste weekend van september, komen er allerlei ongure types naar Bodegraven. Als de trein rond 11 uur  in de morgen aankomt weet de lokale bevolking alweer hoe laat het is. Grote groepen, vooral mannen, in zwarte biershirts stappen uit de trein en zetten het rustig, maar vastberaden, op een lopen. Gewapend met rugzak en telefoon lopen de mannen naar de rand van het dorp. De bevolking ziet de hoeveelheid gezichtsbeharing in hun dorp met de minuut toenemen en meteen weten ze hoe laat het is: Het is tijd voor het Borefts Bierfestival.

In Bodegraven vind je brouwerij De Molen. Deze brouwerij wordt al tijden gezien als dè topbrouwerij van Nederland. Qua reputatie komen volgens mij alleen Emelisse en misschien Jopen in de buurt. De reputatie van de brouwerij zelf is al geweldig, maar de reputatie van het festival is misschien wel nòg beter. Voor mij persoonlijk is het hèt festival van het jaar en ik denk dat veel Nederlandse bierliefhebbers het met me eens zullen zijn. Borefts, zoals het festival genoemd wordt, is een festival waar ik ieder jaar bij aanwezig wil zijn. Daarom was ook ik, inclusief gezichtsbeharing, afgelopen vrijdag en zaterdag te vinden in Bodegraven, Zuid-Holland.

Hoewel mijn introductie misschien anders doet vermoeden, is het Borefts Bierfestival geen aangelegenheid enkel voor de hardcore beergeeks. Vergeleken met bierfestivals als Den Bosch en Tilburg merk je echter wel dat het verhouding bierliefhebbers vs ‘casual’ bierdrinkers wat anders verdeeld is. In Bodegraven vind je niet alleen Nederlandse bierdrinkers, maar liefhebbers vanuit de hele wereld. Zo sprak/zag ik Belgen, Duitsers, Denen en zelfs een Braziliaan. Waarschijnlijk sla ik nu nog een heleboel nationaliteiten over. Mensen hebben het er voor over om naar Bodegraven te reizen. Dit kan ik op dit moment (helaas) nog niet over welk ander bierfestival in Nederland dan ook zeggen.

Waarom reizen de mensen vele kilometers om in Bodegraven wat biertjes te gaan pakken? Hiervoor heeft iedereen zijn/haar eigen redenen natuurlijk, maar ik kan er wel een paar bedenken.

Er staan altijd ‘grote namen’ uit de (voornamelijk Europese) bierwereld. Zo zijn de brouwerijen Amager, Närke, Mikkeller en Struise eigenlijk vaste gasten. Gooi daar nog een handvol van de beste brouwerijen uit Spanje, Italië, Frankrijk en Engeland bij en je hebt een geweldig aanbod aan bieren op je festival. Wat dat betreft kun je er in januari, voor er ook maar iets bekend is gemaakt, al vanuit gaan dat je in september heerlijke bieren gaat drinken.

Naast de bieren die officieel op het festival aanwezig zijn, worden er ook altijd wel een aantal flessen opengetrokken door de bezoekers. Ik ga er vanuit dat de oprichters van het festival dit eigenlijk liever niet hebben (ze verdienen er geen cent aan), maar ze doen er gelukkig niet moeilijk over. Op het festival loop je zomaar het risico om tegen de beste flessen bier aan te lopen. Zo kon ik de Cantillon Blabaer dit festival twee keer proeven, terwijl het normaal gesproken ontzettend moeilijk is om aan een fles van dit bier te komen. Verder had ik ook het geluk om een bizar banenbier uit Rwanda door m’n keel te laten glijden. Het was een verschrikkelijk drankje, maar ik kan nu wel zeggen dat ik bier uit Rwanda op heb. De verzamelaar in me is tevreden.

Waren er ook minpunten? Ik ben hard aan het denken, maar dit jaar kan ik er zo geen bedenken. Het festival was verdeeld over twee parkeerterreinen, die door een weg van elkaar gescheiden worden. Dankzij vrijwilligers van het festival werd een veilige oversteek gegarandeerd en dit was dan ook geen probleem. Door de scheiding van deze twee terreinen leek het ook wat minder druk te zijn, terwijl er volgens mij toch weer een recordaantal bezoekers werd gehaald.

Bovendien was er voor de liefhebbers ook een merchandise stand waar verschillende shirts gekocht konden worden. Ideaal voor de bierliefhebber die passend gekleed wil rondlopen op zo’n festival! Ook hadden ook een aantal lokale bedrijven een kraampje waar je lokale producten en spulletjes kon kopen. Ik hoorde de vrouwelijke slager zeggen dat ze een geweldige dag had. Misschien komen we haar volgend jaar, biershirt-dragend, tegen op het festivalterrein…

Hoewel het onmogelijk is om ieder bier lekker te vinden, waren de meeste bieren toch wel van een hoog niveau, voor zover ik daarover kan oordelen. Voor mij, ‘de doorgewinterde bierliefhebber’, was het aanbod prachtig. Veel lekker zware en complexe bieren met veel smaak. Maar ook met de mensen die meer van de wat lichtere bieren houden was rekening gehouden. Met bieren variërend van zo’n 3,5% tot 18% alcohol, in de meest uiteenlopende stijlen, was er denk ik voor iedereen wel iets lekkers te vinden.

Zelfs nu ik er nuchter nog eens over nadenk weet ik het eigenlijk nog steeds heel zeker: Dit is mijn favoriete bierfestival. Ik denk dat ik binnenkort het hotel voor volgend jaar maar vast ga boeken.

Ik heb er zelf geen gemaakt en ik wil geen werk van anderen stelen: Ben je benieuwd naar foto’s? Kijk dan op hun facebookpagina.

No comments yet

Leave a Reply