Autisme, veranderingen en waardering voor goed bier

28 Oct

Volgens mij heeft René vandaag een kater. In plaats van beweren dat hij nooit meer gaat drinken, beweert hij iets heel anders. Iets misschien nog wel veel heftigers: Hij heeft opeens zin in subtielere stijlen.

Veranderingen, ik hou er niet van. Elke dag zijn er echter wel veranderingen. Een paar kleine, maar soms ook belangrijkere zaken die ineens niet meer zo gebeuren zoals ze voorheen gebeurden. Zaken die niet meer zijn zoals het was. Bieren die niet meer smaken zoals ze voorheen smaakten. Het zijn vaak maar kleine dingen, maar toch kunnen ze gruwelijk irriteren. Kennelijk hebben mensen met autisme hier meer last van dan mensen die dat niet hebben. Ik denk dat dat wel klopt.

Bij mij is een hele tijd geleden al eens een lichte stoornis in het autistisch spectrum geconstateerd. Dat is soms ook best irritant voor anderen. Mijn vriendin wees me er vanmorgen nog maar eens op, hoewel ik me van geen kwaad bewust was. Laat me het even schetsen voor degenen die er geen beeld bij hebben.

Ik had twee afbakbroodjes gebakken in de oven. Ik zette de oven uit, haalde de broodjes eruit, legde ze op mijn bord en ging aan tafel zitten om ze op te eten. Op dat moment riep mijn vriendin van boven.

“Heb je de oven aan staan?”

—    Nee, hoezo?

“Heb je een ei gebakken dan?”

—    Nee.

“Wat ruik ik dan?”

—    Dat weet ik toch niet?

“Heb je iets gebakken?”

—    Ja.

“Wat dan?”

—    Afbakbroodjes.

“Ja, ik vroeg toch al of je de oven aan had gehad?”

—    Nee, je vroeg of ik de oven aan had staan, maar die was al uit.

“Zucht…”

Bovenstaande conversatie is typerend voor veel van onze gesprekken. Soms denk ik wel eens dat het best vermoeiend kan zijn voor anderen, maar dat is het voor mij net zo goed. Waarom vragen mensen niet gewoon meteen wat ze willen weten? Waarom zeggen ze niet gewoon meteen wat ze bedoelen? Ik geef toch precies antwoord op de vraag die gesteld wordt. Klaarblijkelijk zou je echter door moeten hebben wat mensen willen weten zonder dat ze het zeggen. Nou dacht ik wel dat ze dat bedoelde, maar aangezien ze iets anders vroeg gaf ik alleen daar antwoord op. Logisch.

Terug naar de veranderingen. Vreselijk zijn die. Althans, als er geen goede reden voor is. De kleinste dingen kunnen me helemaal van mijn a propos brengen. Ik word chagrijnig, humeurig en soms zelfs kwaad. Toch verander ik zelf ook wel eens dingen, wordt mij vaak tegengeworpen. Natuurlijk, maar daar is dan ook altijd een logische reden voor. Ik kan het altijd uitleggen en onderbouwen. Want kan ik dat niet, dan zou ik zelf de oorzaak van mijn eigen frustraties zijn. Onlogisch.

Toch merk ik de laatste weken dat er wat aan het veranderen is. Mijn zin in bepaalde bierstijlen. Ik was altijd een enorme ‘hophead’. APA’s, IPA’s, DIPA’s: als ze maar veel hop hadden en goed bitter waren. Geen slappe meuk! De laatste tijd heb ik echter zonder direct aanwijsbare oorzaak steeds meer zin in pilseners, helles, golden ales en kellerbieren. Voor de duidelijkheid: dit betekent niet dat ik deze stijlen ineens lekkerder vindt of hogere ratings ga geven dan de hoppige bieren, maar op de een of andere manier heb ik toch meer zin om ze te gaan proeven.

Wat maak je me nou? Intern blokkeert er het een en ander. Ok, ok, een verandering. Dan moet er een logische reden voor zijn, een logische verklaring. Ik denk er al een paar weken over na maar kom er niet uit. Heb ik teveel hoppige bieren gedronken en zijn ze me tegen gaan staan? Mwah, denk het niet, ik vind ze nog steeds heerlijk. Maar wat dan? Waarom heb ik ineens meer de neiging om te zoeken naar frisse, voornamelijk Duitse en Engelse stijl bieren? Bieren die ik juist zo veel mogelijk vermijd heb de laatste jaren. Althans vermijden, ik heb er in ieder geval bepaald niet fanatiek naar gezocht.

Ach, misschien is iets tijdelijks en is het zo weer weg. Wie weet, maar toch is het vreemd en irriteert deze verandering me danig. Ik ben benieuwd of het aanhoudt. De enige logische verklaring die ik er momenteel voor kan geven is voortschrijdend (bier)inzicht in combinatie met het lange tijd weg zijn geweest van (grote) hoeveelheden bieren van de voornoemde stijlen. Zou dat het zijn? Kom je van liters en liters pils af op stapavond na stapavond in je tiener– en begin twintigerjaren, dan denk je na het proeven van (extreem) hoppige bieren, imperial stouts, barley wines en andere bieren met krachtige smaken, dat elk bier met een algemene smaak slappe meuk is. Althans, dat gebeurt al snel en op dat moment heb je het waarschijnlijk niet eens door. Volkomen overtuigd van je eigen gelijk brandt je het ene na het andere bier af. Al die anderen met hun aardige of goede beoordelingen zijn gek, ik niet, ik heb het bij het rechte eind. Natuurlijk heb ik het bij het rechte eind, dit is toch wat ik proef? En ik schrijf precies op wat ik proef, dus ben ik volkomen objectief. Logisch toch?

Nou, niet dus, ook al heb je het zelf niet door. Je schrijft inderdaad precies op wat je proeft en dat wat je proeft staat je niet aan. Op dat moment. Zo blijkt maar weer dat wat we eigenlijk allemaal al weten, een beoordeling is nooit helemaal objectief. Alles opnieuw proeven en beoordelen zit er ook niet in en daarbij, nu je beoordeling van toen aanpassen maakt het niet objectiever. Misschien wel iets rechtvaardiger voor de ten onrechte ondergewaardeerde bieren, maar net zoals je nu denkt de waarheid in pacht te hebben dacht je dat toen ook. Ondanks het feit dat je nu toch andere dingen proeft dan toen. Ondanks het feit dat je beide keren precies opschrijft wat je proeft.

Misschien moet de conclusie zijn dat het gewoon zit in de waardering. Nu de tijden van liters en liters pils, stapavond na stapavond, al wat jaren achter me liggen begin ik de bieren uit voornoemde bierstijlen eindelijk te waarderen zoals ze ooit bedoeld zijn. Als mooi product, ambachtelijk gebrouwen. Als goed bier waar je van kunt genieten, in plaats van er zonder enige interesse 25 flessen van achterover te gieten.

Hoewel de herfst vandaag zo lijkt het definitief zijn intrede heeft gedaan als voorbode op de nog koudere periode die gaat komen heb ik toch meer zin in een frisse helles of pilsener in plaats van de zware kerst– en winterbieren die eraan zitten te komen. Bockbieren zegt u? Bah, wat een meuk. Misschien dat de waardering voor bockbieren in de toekomst nog komt. Ik hoop dan wel dat er een duidelijke, logische reden voor is en het liefst dat ik deze verandering van ver aan zie komen. Misschien helpt het al wel als ik dit stuk tegen die tijd maar weer eens doorlees. Laat ik dat maar doen, het zou mij een hoop frustratie kunnen besparen.

No comments yet

Leave a Reply